Praca i inne

Pierwszego dnia po pracy poszliśmy z Mężem na targ świeżych produktów wypić kieliszek wina i zjeść spontanicznie kolację w włoskiej knajpie.

Czas mi leci inaczej, bo nim się zorientuje jest 21:00. Weekend smakuje lepiej, życie serwuje mi szkolenie z „optymalizacji czasu”. Wszyscy się pytają jak pierwszego dnia, a mnie bardziej interesuje odpowiedź na pytanie – jak to wszystko pogodzić? Pełnoetatową pracę, dojazdy, dziecko, sprzątanie, zakupy, Mąż, życie wewnętrzne i socjalizację. W pracy źle nie jest i wiem, że to ode mnie też będzie zależało, czy będę odbębniać, czy się rozwijać. Spełnia sporo z moich oczekiwań (mała struktura, międzynarodowe towarzystwo, wykorzystuję języki, jest blisko, stanowisko niezależne związane poniekąd z pisaniem oraz robieniem researchu). Dla mnie ważniejsze jest to, czy pozostanę sobą czy też jak spędzam czas „wolny” mimo pracy.

Na razie patrzę z rozkoszą na to jak moje dziecko rośnie, wrócił jej apetyt, chodzi przy pchaczu, wszystko ją interesuje, niczego się nie boi J

Weekend był pełen wrażeń, od IKEI i skręcania mebli, świętowanie Eli pierwszych urodzin (pierwsza tura) i spacer po parku z rodziną, w niedzielę zoo z przyjaciółmi – świeże powietrze, nowe wyzwania, jest dobrze J





Commentaires

Enregistrer un commentaire

Posts les plus consultés de ce blog

Powrót do rzeczywistości… ale do której?

Image
Po kolei… Skończyłam Greya – nawet niezły. To znaczy oczywiście, wielka literatura to to nie jest, ale lektura owszem, wciągająca (nie, nie, teraz nie wdam w dyskusję o literaturze, obojętnie czy przez małe czy dużo „l”. Dla mnie, wszystko, co kiedykolwiek zostało opublikowane, jest warte przeczytania. A jeżeli coś jest pociągające, to znaczy, że w sobie ma „coś”, a to z kolei nie sposób przecenić!) No więc w Portugalii było miło, nic nie mam naprzeciw kawie za 0,60 centymów, słońcu przez 85% czasu, urozmaicającym rzeczywistość kolorowym i oryginalnym kafelkom na każdym rogu ulicy. Nie mam też nic naprzeciw kelnerom pytających się samych z siebie „czy życzę sobie hasło do wi-fi”, kasjerkom, które ze stoicką postawą każą ochroniarzowi zwarzyć owoce, bo mi się zapomniało, czy też personelowi lotniska, który pozwala mi się bezkarnie wepchnąć do kolejki. W Portugalii miałam się odnaleźć, ale jeszcze bardziej się zgubiłam, dając się unieść przytłaczającemu, otaczającego mnie, pięk...
Lire la suite

Nowa książka

Image
Borges, argentyński pisarz, powiedział, że gdy ktoś się chwali tym ile stron napisał, to on się chwali tym, ile stron przeczytał. Ja mogę się chwalić, ponieważ nie ja ją w całości napisałam, byłam tylko pomysłodawczynią i redaktorem. Jest o tym jak udział w obozie wolontariackim, czy też szerzej rozumiana akcja obywatelska, i wszystko co z tym związane (szoki kulturowe, spotkanie ludzi...) może zmienić życie i pogląd na świat. Zachęcam, jeśli władacie francuskim!
Lire la suite

pierwsze półrocze

Image
Dokładnie rok temu (29.06.2018) zmarła niespodziewanie teściowa. Przez ten rok, oprócz niej, odeszły nam aż trzy inne osoby (Tima chrzestny i wujek w jednej osobie, mój sześcioletni bratanek oraz najstarsza siostra ojca). Ale o drugim półroczu 2018r. już pisałam. Tu chciałam podsumować pierwsze półrocze 2019r. W styczniu odbyłam pierwszy od dawien dawna wyjazd służbowy (do Danii), co nie tylko było bardzo fajnie, ale i dało mi do myślenia o spójności społecznej (moje nowe hobby). Niestety pod koniec stycznia, stan Franka znacznie się pogorszył – zgasł jak wiecie 02 lutego. Polecieliśmy we czwórkę do Polski. Dzień po pogrzebie (tragiczne wydarzenie samo w sobie) zniknął mój portfel z wszystkimi dokumentami. Po powrocie do Belgii więc zaczęłam odtwarzać wszystkie dokumenty. Gdy już wszystko odtworzyłam, 1/ portfel się odnalazł a 2/ ja dostałam belgijskie obywatelstwo, co oznaczało na nowo wyrobienie sobie części dokumentów, np. dowodu belgijskiego, a już nie karty stałego pobytu. ...
Lire la suite