Take your time. Nie śpiesz się.

Z życia w Libanie utkwił mi w pamięci obraz moich rodziców wstających wcześniej (pół godziny, godzinę), by w spokoju i bez nas wypić razem poranną kawę. Siadali na czymś à la rozkładane krzesło turystyczne na balkonie i sączyli tę kawę (wtedy rozpuszczalna Nesca). Podaję te szczegóły, by podkreślić, że nie to muszą być luksusy. To był ich czas, czas na planowanie dnia, na omawianie budżetu czy czego tam jeszcze – z imperium dorosłych, do którego dzieciarnia nie była dopuszczona. Chyba nawet im zazdrościłam tego i chciałam jak najszybciej dorosnąć, by być dopuszczona do tego grona dorosłych-siedzących-na-balkonie-pijących-kawę. 

Teraz, jako dorosła i mężatka, też kładę na to nacisk. Za nic na świecie nie daruję sobie porannej kawy, nawet jeśli mam lot w środku nocy. Zawsze wstanę wcześniej, by podumać o tym, co mnie danego dnia lub tygodnia czeka, o życiu. Nawet jeśli mam to robić z różnych powodów sama, wytrwam w tym postanowieniu, bo to dziedzictwo moich rodziców.

W książkach coachingowych wyczytałam, że nawet najbogatsi ludzie tego świata, rano zawsze mają swoją rutynę – czy to modlitwa, czy pościelić łóżko, czy przeczytać gazetę czy właśnie napić się kawę.


Take your time. Nie śpiesz się.


Commentaires

  1. Anonyme19 février 2015 à 10:54

    Fajny blog. Odkrylem przypadkowow, ale bede sledzil...

    RépondreSupprimer
  2. tina mouneimné21 février 2015 à 10:33

    Dzięki, Ivan! A jak odkryłeś? Napisz też coś więcej o sobie!
    Pozdrawiam

    RépondreSupprimer
  3. Anonyme24 février 2015 à 11:59

    Miałem przemiłą rozmowę o dwu- czy tez wielojezycznosci ze stara (stażem) znajoma. Ona zajmuje sie edukacja dzieci (PL+FR), a przy tym ma męża Niemca. Temat mnie zainteresował i po dłuższym riserczu – sorry ale Twój blog jeszcze wysoko w google pozycjonowany nie jest – trafiłem na Ciebie. Nie przeczytałem wszystkiego, ale jakoś nie wychwyciłem czym się teraz dokładnie zajmujesz. Zresztą to nie jest istotne. Powiedz, co Cie fascynuje w tym co obecnie robisz (bez podawania szczegółów co to jest ;)

    RépondreSupprimer
  4. tina mouneimné25 février 2015 à 11:18

    To polecam blog koleżanki gdzie jest akurat moj blogspot o wielojezycznosci :-) http://www.lingnurture.com/how-does-it-feel-to-be-bilingual/

    RépondreSupprimer
  5. tina mouneimné25 février 2015 à 11:19

    Nic nie powiedziałeś o sobie! Jam aktualnie ciężarną bezrobotna, która cieszy sie czasem dla siebie i pisaniem. Głownie ;-)

    RépondreSupprimer

Enregistrer un commentaire

Posts les plus consultés de ce blog

Powrót do rzeczywistości… ale do której?

Image
Po kolei… Skończyłam Greya – nawet niezły. To znaczy oczywiście, wielka literatura to to nie jest, ale lektura owszem, wciągająca (nie, nie, teraz nie wdam w dyskusję o literaturze, obojętnie czy przez małe czy dużo „l”. Dla mnie, wszystko, co kiedykolwiek zostało opublikowane, jest warte przeczytania. A jeżeli coś jest pociągające, to znaczy, że w sobie ma „coś”, a to z kolei nie sposób przecenić!) No więc w Portugalii było miło, nic nie mam naprzeciw kawie za 0,60 centymów, słońcu przez 85% czasu, urozmaicającym rzeczywistość kolorowym i oryginalnym kafelkom na każdym rogu ulicy. Nie mam też nic naprzeciw kelnerom pytających się samych z siebie „czy życzę sobie hasło do wi-fi”, kasjerkom, które ze stoicką postawą każą ochroniarzowi zwarzyć owoce, bo mi się zapomniało, czy też personelowi lotniska, który pozwala mi się bezkarnie wepchnąć do kolejki. W Portugalii miałam się odnaleźć, ale jeszcze bardziej się zgubiłam, dając się unieść przytłaczającemu, otaczającego mnie, pięk...
Lire la suite

Nowa książka

Image
Borges, argentyński pisarz, powiedział, że gdy ktoś się chwali tym ile stron napisał, to on się chwali tym, ile stron przeczytał. Ja mogę się chwalić, ponieważ nie ja ją w całości napisałam, byłam tylko pomysłodawczynią i redaktorem. Jest o tym jak udział w obozie wolontariackim, czy też szerzej rozumiana akcja obywatelska, i wszystko co z tym związane (szoki kulturowe, spotkanie ludzi...) może zmienić życie i pogląd na świat. Zachęcam, jeśli władacie francuskim!
Lire la suite

pierwsze półrocze

Image
Dokładnie rok temu (29.06.2018) zmarła niespodziewanie teściowa. Przez ten rok, oprócz niej, odeszły nam aż trzy inne osoby (Tima chrzestny i wujek w jednej osobie, mój sześcioletni bratanek oraz najstarsza siostra ojca). Ale o drugim półroczu 2018r. już pisałam. Tu chciałam podsumować pierwsze półrocze 2019r. W styczniu odbyłam pierwszy od dawien dawna wyjazd służbowy (do Danii), co nie tylko było bardzo fajnie, ale i dało mi do myślenia o spójności społecznej (moje nowe hobby). Niestety pod koniec stycznia, stan Franka znacznie się pogorszył – zgasł jak wiecie 02 lutego. Polecieliśmy we czwórkę do Polski. Dzień po pogrzebie (tragiczne wydarzenie samo w sobie) zniknął mój portfel z wszystkimi dokumentami. Po powrocie do Belgii więc zaczęłam odtwarzać wszystkie dokumenty. Gdy już wszystko odtworzyłam, 1/ portfel się odnalazł a 2/ ja dostałam belgijskie obywatelstwo, co oznaczało na nowo wyrobienie sobie części dokumentów, np. dowodu belgijskiego, a już nie karty stałego pobytu. ...
Lire la suite