Prawie idealna sobota

… prawie, bo za dobrze być nie może J Dawno nie mieliśmy tak idealnej soboty mimo zalążka kłótni, którą udało się zażegnać, mimo okrutnego bólu głowy, którego padłam ofiarą podczas spaceru i kilku łez wylanych tradycyjnie na poczet poszukiwania tożsamości. Były za to rozmowy, ale nie typu tego „jak minął kolejny (beznadziejny) dzień”, tylko te bardziej konstruktywne, o tym, gdzie byśmy chcieli być (oczywiście metaforycznie) J

Był spacer (sklep zabawek edukacyjnych, gdzie kupiliśmy super fajne klocki), basen, gotowanie, czytanie, oglądanie filmu („Dzienniki motocyklowe”) a najważniejsze bycie tylko we 3, co potwierdza moją teorię, że co za dużo to nie zdrowo.

Po rozpoczęciu tudzież tylko przekartkowaniu trzech książek, które wypadały mi z rąk, zabrałam się też za autobiograficzną powieść Dian Fossey, słynnej prymatolożki, która swoim entuzjazmem wręcz zaraża J

W niedziele już bardziej interaktywnie, bo trzeba było wyjść do ludzi – rano brunch z fajną parką w fajnym nowym dla nas miejscu (polecam rodzinom z dziećmi – Chicago Café w Brukseli) a wczesnym popołudniem – Klub książki, gdzie się poznało i nowych ludzi i nowe książki.

Oby więcej takich weekendów, chciało by się rzec, ale prawda jest taka, że to tylko od nas zależy jakie one będą…