Przeglądowo

Wywiad 1 – z psychiatrą i psychoterapeutą (swoją drogą to znamienne, że właśnie pierwszy wywiad zbioru pt. „Tacy jesteśmy” jest taki a nie inny)

Dowiaduję się o (względnie utrwalam wiedzę z) szczęśliwych psychopatach (osoby, które się rozwijają, jednakże do kreatywnego rozwijania potrzebne są 3 rzeczy: nadmiar emocji – mam; nadmiar zaufania do siebie – mam; pewien wewnętrzny ład – brak), syndromie hopelesness-helplesness (brak nadziei i brak wsparcia), anhedonii (braku radości), ChAD (choroba afektywna dwubiegunowa).

Wniosek jednak taki, że należy uwierzyć w to, iż w kapitalizmie można żyć skromnie i szczęśliwie.

Wywiad z Sz. Hołownią – mądry wywiad w całości (gdybym mieszkała w PL, może bym coś wcześniej usłyszała o jego fundacji)

Władysław Bartoszewski ani nie myśli odcinać kuponów a Wałęsie zostało z męskich spraw ”golenie”.

„Nie wszystko da się wytłumaczyć i nie wszystko trzeba tłumaczyć” mówi prof. M. Ząbek (neurochirurg)

Kazimierz Kutz – polecam tą barwną postać! Jest na etapie „dezintegracji negatywnej”, „grzebie się” w jakimś „gównie” [zwanym starością], próbuje trzymać gardę nie zgadzając się na samomolestowanie starych dziadów J

Z kolei wywiad z W. Osiatyńskim („wybitny prawnik konstytucjonalista”) pokazuje, że można wygrać z butelką.

Mój kolejny ulubiony to idący w kierunku życia Jerzy Stuhr, dla którego „to, że wróciłem” jest małym zwycięstwem (trochę jedzie T. Terzanim, ale nie szkodzi, bo to też dla mnie wzór do naśladowania): prawdziwe zwycięstwo to zwyciężanie samego siebie. Zrobienie czegoś, czego jak myślałeś już nie zrobisz.

Pilch ma opanowaną przestrzeń – pralnia, Rossman i te sprawy J

Bator Joanna żałuje tej pierwszej, nomadycznej, młodości. Wiedziała, że chce życia szalonego i twórczego.

To ostatnia rzecz, którą podpisałam w zbiorze.