Naturalne czy nie?

Kurs integracji uświadamia mi różnice kulturowe w obrębie jednego miasta – Brukseli. Nie trzeba już jechać na drugi koniec świata, by odkryć, iż nie każdy potrafi czytać, pisać czy orientować się w mieście. Otóż nasz prowadzący Afgańczyk rozdał nam atlasy i kazał szukać w nim ulic. Nie wspomnę o tym, iż każdy na w tej chwili smartphona z dostępem do Internetu (GPS/gogle maps) i nikt już nie korzysta z książkowych atlasów. Ale nie o to chodzi, bo ja też mam smartphona, a z atlasu nauczyłam się jednak korzystać PRZED. A tu ludzie kompletnie zagubieni! I to nie krytyka, tylko stwierdzenie faktów. I współczucie! Dla mnie bowiem, trafienie z A do B, nie wymaga jakieś super gimnastyki umysłowej, nawet jeśli dany adres widzę po raz pierwszy. Przychodzi to (najczęściej) w miarę naturalnie. A jeżeli taki ktoś ma problem z podstawowym przemieszczeniem się, to jak taki ktoś może np. znaleźć pracę i normalnie funkcjonować?? No ale dobrze, że przynajmniej na tym kursie nauczy się, że gdy musi znaleźć daną ulicę, powinien szukać jej w spisie ulic pod literą nazwy ulicy, a nie pod „u” jak „ulica”.

   

Drugi „szok” nastąpił gdy Greczynka stwierdziła, że „podoba mi się to, że tu ludzie wychodzą z domu gdy pada deszcz lub śnieg”. No, ba, inaczej to by z domu w ogóle nie wychodzili! Czy ta uwaga w ogóle zasługuje na otwieranie buzi? Przy czym w Belgii zimy są raczej łagodne (jeśli w ogóle można je nazwać zimami). No tak, ale znowu – ja jestem z Polski, dziewczę z Grecji. U nich gdy pada (jest śnieg??), ludzie siedzą przed kominkami i z domu nie wychodzą. Znów, coś co wydaje się tak oczywiste jak wdychanie powietrza (= wychodzenie z domu, niezależnie od pogody), okazuje się że gdzie indziej wcale tak oczywiste nie jest.