W kajeciku prowadzę obserwacje socjologiczne...

Gdy przyjechałam do Belgii w 2008r., od razu zapisałam się z byłym mężem na kurs niderlandzkiego. Na dany kurs zostaliśmy skierowani przez coś co się nazywa „Huis van het Nederlands” – powiedzmy, że to taka organizacja pozarządowa skupiająca wszystkie szkoły językowe, wydająca certyfikaty itd. Chodziłam na kurs języka niderlandzkiego przez trzy lata, uwielbiałam je, do dziś pozostaje w kontakcie z lektorami i ludźmi poznanymi na kursie, a było to już 7 lat temu.

Dziś zaczęłam inny kurs, ale organizowany w tym samym budynku co Dom Niderlandzkiego – wspomnienia powracają jak również poczucie kolistości czasu. Kurs nosi nazwę „Orientacja społeczna”. Pytanie, na co komu kurs z integracji społecznej po pełnych siedmiu latach w Belgii (z czego przepracowanych 5,5), mając niderlandzkojęzycznego męża? Otóż odpowiedzi jest kilka, do wyboru, do koloru: nie zrobiłam tego kursu gdy przyjechałam/By poznać ludzi/Zawsze można się czegoś nowego dowiedzieć/Dla rozszerzenia horyzontów/Bo mam czas a kurs jest za darmo/By wyjść do ludzi i nie siedzieć w domu/Bo może się przydać do wniosku o obywatelstwo…

Jest nas około 20: oprócz mnie, 3 osoby z Indii, 3 z Nigerii, 2 z Grecji, 1 z Syrii, 1 z Ghany, 1 z Lesotho, 1 z Bangladeszu, 1  Wietnamu, 1 z Sierra Leone, 1 z USA, 1 z Iraku, 1 ze Słowenii i 1 z Węgier. Prowadzący z Afganistanu (gdy podaje imię i nazwisko, nie wiem, które jest które) a współprowadzący z Maroka. Witajcie w Belgii!!

Pierwsze lody dość szybko się przełamują, bo przecież wszyscy – niezależnie od pochodzenia, stopnia znajomości języka czy też ilorazu inteligencji (nie obrażając nikogo) mają ten sam cel – przetrwać w tym obcym (i czasem wrogim) kraju. Problemy, od „wegetariańskie jedzenie” i „dlaczego apteki są nieczynne w niedziele” po „jak znaleźć pracę”, są takie same.
W kajeciku prowadzę obserwacje socjologiczne, bo to najciekawsze z tego całego kursu J

http://bon.be/pl

Commentaires

Enregistrer un commentaire

Posts les plus consultés de ce blog

Powrót do rzeczywistości… ale do której?

Image
Po kolei… Skończyłam Greya – nawet niezły. To znaczy oczywiście, wielka literatura to to nie jest, ale lektura owszem, wciągająca (nie, nie, teraz nie wdam w dyskusję o literaturze, obojętnie czy przez małe czy dużo „l”. Dla mnie, wszystko, co kiedykolwiek zostało opublikowane, jest warte przeczytania. A jeżeli coś jest pociągające, to znaczy, że w sobie ma „coś”, a to z kolei nie sposób przecenić!) No więc w Portugalii było miło, nic nie mam naprzeciw kawie za 0,60 centymów, słońcu przez 85% czasu, urozmaicającym rzeczywistość kolorowym i oryginalnym kafelkom na każdym rogu ulicy. Nie mam też nic naprzeciw kelnerom pytających się samych z siebie „czy życzę sobie hasło do wi-fi”, kasjerkom, które ze stoicką postawą każą ochroniarzowi zwarzyć owoce, bo mi się zapomniało, czy też personelowi lotniska, który pozwala mi się bezkarnie wepchnąć do kolejki. W Portugalii miałam się odnaleźć, ale jeszcze bardziej się zgubiłam, dając się unieść przytłaczającemu, otaczającego mnie, pięk...
Lire la suite

Nowa książka

Image
Borges, argentyński pisarz, powiedział, że gdy ktoś się chwali tym ile stron napisał, to on się chwali tym, ile stron przeczytał. Ja mogę się chwalić, ponieważ nie ja ją w całości napisałam, byłam tylko pomysłodawczynią i redaktorem. Jest o tym jak udział w obozie wolontariackim, czy też szerzej rozumiana akcja obywatelska, i wszystko co z tym związane (szoki kulturowe, spotkanie ludzi...) może zmienić życie i pogląd na świat. Zachęcam, jeśli władacie francuskim!
Lire la suite

pierwsze półrocze

Image
Dokładnie rok temu (29.06.2018) zmarła niespodziewanie teściowa. Przez ten rok, oprócz niej, odeszły nam aż trzy inne osoby (Tima chrzestny i wujek w jednej osobie, mój sześcioletni bratanek oraz najstarsza siostra ojca). Ale o drugim półroczu 2018r. już pisałam. Tu chciałam podsumować pierwsze półrocze 2019r. W styczniu odbyłam pierwszy od dawien dawna wyjazd służbowy (do Danii), co nie tylko było bardzo fajnie, ale i dało mi do myślenia o spójności społecznej (moje nowe hobby). Niestety pod koniec stycznia, stan Franka znacznie się pogorszył – zgasł jak wiecie 02 lutego. Polecieliśmy we czwórkę do Polski. Dzień po pogrzebie (tragiczne wydarzenie samo w sobie) zniknął mój portfel z wszystkimi dokumentami. Po powrocie do Belgii więc zaczęłam odtwarzać wszystkie dokumenty. Gdy już wszystko odtworzyłam, 1/ portfel się odnalazł a 2/ ja dostałam belgijskie obywatelstwo, co oznaczało na nowo wyrobienie sobie części dokumentów, np. dowodu belgijskiego, a już nie karty stałego pobytu. ...
Lire la suite